นั่งมองดู หน้าต่างบานเดิม มันทำให้เรารู้สึกสบายใจ จริง ทำให้ ได้ย้อนคิด ว่า ยิ่งเราโตขึ้นมากเท่าไหร่ ก็ยิ่งพบความผิดหวังมากขึ้น เท่านั้น เมื่อก่อน ผมก็ไม่เข้าใจหรอกว่าความผิดหวังมันเป็นยังไง ก็ได้แต่สงสัยและเก็บมันไว้เรื่อย มา เวลาผ่าน ไป ผมจึงได้เริ่มเข้าใจ ความผิดหวังมันมาคู่กับความสำเร็จ เมื่อได้พบความผิดหวัง ความสำเร็จก็อยุ่ใกล้ๆ แถวๆนั้นแหละ แต่จนวันนี้ ผม ยังม่ะเจอความสำเร็จเรื่องหนึ่ง เรย เฝ้า ตามหาความสำเร็จนั้นมาตลอด สุดท้าย ก็ ไม่เจอ จะเจอกก็ แต่ความผิด หวัง ถ้าสมมุติว่าความผิดหวังมีรูปร่างเหมือนเหรียญ ป่านนี้ คงจะเสะสมได้เป็นกระปุกใหญ๋ๆ ซํกใยสองใบ แล้ว ล่ะ แต่ ผมก็ไม่ยอม แพ้ หรอก เพราะ คนที่ล้มแล้วลุกไม่เป็น มัน น่าอาย ไม่สมกับเป็นลูกผู้ชาย ! o=o ! ต่อ ไป นี้ จะ พยายาม เพิ่มขึ้น อีก เพื่อจะค้นพบ มัน ....

ปล. สู้เค้าทาเคชิ นายจะยอมแพ้หนอนตัวชาเขียวได้ไง